බීර වීදුරුවක් සිනාසෙයි රන්පාට බුබුළු බිඳ බිඳ !!!

රන් පැහැති ආලෝක සැඳෑවක
බිඳෙන් බිඳ මතුපිටට විත් බිඳී යයි
සීතල බීර බුබුළු

තබා දිගු දෙපා කෙටි මේසය මත
ඇලවෙමි තවත් වේවැල් පුටු ඇන්දට

අද රෑ දොළහෙන් පස්සෙ හතලිහයි ඔයාට
දුරකතන දිගේ ගල ගලා විත් රිදවයි ඒ හඬ
මේ ගෙවෙන්නේ ඔහු කිව් අවසාන තිස් ගනන් වල සැඳෑව

උස් නවාතැන්පලට පහළින්
බිඳී විසිරී යයි සුදුපාට පෙණ පිඬු මුහුදක
බීර බඳුනක මෙන්ම

අකීකරු මුහුදු සුළඟ
ලෙහා දමයි වරලස
රැළි රටාවට - ගෙල කිති කැවෙන ලෙස

හදිසියේ නැගිට ගොස් නරඹමි
කැඩපතේ පිළිරුව දෙස
ඇස් ඇර ඉනට අත් දෙක තබාගෙන
නලවා නිතඹ පිරික්සමි
ඇතිදැයි තවම තිස් ගනන් වල ශේෂ

ඉන්පසු එබී කැඩපතට
හඬ නගා අසමි
නාකියිද මම එයා කියන තරමට

බීර වීදුරුව
කිසිවක්ම නොකියා සිනාසෙයි
රන්පාට බුබුළු බිඳ බිඳ.... !!!

මින්ට්

දේදුන්න

කාන්දම් ඇස්

heart touching song

Coldplay - Paradise (Official Video)




මේ ගීතය අහන් ඉන්න කොට මට දැනෙන්නේ මුහුදු වෙරලක හැමොක් ඇඳක ඇස් පියා ගෙන නැලවෙනවා වගේ..  කොහේදෝ නැති නිදහසක්  හිතට කාන්දු වෙනවා.

"Paradise"

When she was just a girl
She expected the world
But it flew away from her reach so
She ran away in her sleep
And dreamed of
Para-para-paradise, Para-para-paradise, Para-para-paradise
Every time she closed her eyes

When she was just a girl
She expected the world
But it flew away from her reach
And the bullets catch in her teeth
Life goes on, it gets so heavy
The wheel breaks the butterfly
Every tear a waterfall
In the night the stormy night she'll close her eyes
In the night the stormy night away she'd fly

And dreams of
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Oh oh oh oh oh oh-oh-oh
She'd dream of
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Oh oh oh oh oh oh-oh-oh-oh

Lalalalalalalalalalala
And so lying underneath those stormy skies
She'd say, "oh, ohohohoh I know the sun must set to rise"

This could be
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Oh oh oh oh oh oh-oh-oh

This could be
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Oh oh oh oh oh oh-oh-oh

This could be
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Para-para-paradise
Oh oh oh oh oh oh-oh-oh

කාල දොරටුව

කඳු පල්ලම් පසු කරමින් මම දුවන අයුරු පෙනේ.. 

මාත් සමඟම තවත් කිසිවෙකු දුවනු ඇස කොණට පෙනේ..

වෙන කිසිවෙකුත් නැත.

දර්ශණ පථය පැහැදිලිය..  නිල් අහස වළාකුළු රහිතය. පාර පටු වූත්  ගල් අල්ලා ඇති වූත් එකකි.

හදිසියේම මම පිටුපස හැරී බැළුවෙමි.

මුක්කන් නාසා සහිත හීනි උස කොළ පැහැති සත්ව කොට්ඨාසයක් අප දෙදෙනා පාරේ පන්නමින් සිටී..
හීනි දිග එළිය විහිදුවන කඩු වැනි දෙයක් ද උන් අතය..

මරපියව් මරපියව් මරපියව්

තාලයට ගායනා කරමින් දිව එන මහා සේනාවක් මා පිටුපසය.. අනෙකා හදිසියේ කතා කලේය.

“මේ කාල දොරටුව හොයා ගමු.. යන්න ක්‍රමයක් ඉබේ පෑදෙයි“
හති හලන හඩ අතරින් ඔහු කිව්වේය.

මීට කලින් දැක නැති ආගන්තුකයකු ද සමඟ මා කරන්නේ කුමක්දැයි මට සිතෙන්නට පටන් ගත්තේය.

මං ඇස් අරිනවා
එතකොට ඔක්කොම හරියයි
මම ඇස් ඇරියෙමි.. නැවතුනෙමි.....
කිසිම වෙනසක් නැත .. 

මා එතනමය..

“පිස්සුද??? මේ හීන බලන වෙලාවක් නෙවෙයි“

මා පසු වන බැවින් ඔහු මාගේ අතින් ඇද දුවන්නේය.
ගොඩැල්ලක් මුදුනත තරමක් පැරනි ගොඩනැගිල්ලක් පෙනෙන්නට විය..
අප ඒ දෙසට දුව ගියේ කිසිවකු විසින් මොළයට සංඥාවක් දුන් විටක මෙනි...

බලන්න බලන්න සිවිලිම

සිවිලිමේ වෙනසක් නැත රණ ගී හඩ අප වටා පැතිරෙන සෙයක් හැඟේ..

ඉන්න ඔයාව උස්සන්න
අර කොකු ඔක්කෝම අදින්න
මම ඔහුට වාරු දී නැඟී සිටියෙමි
එක කොක්කක් ඇද්දෙමි

බරැති ඊයම් තට්ටුවක් වහලින් වෙන්ව පැමිණ මුක්කන් නාසයෝ පදාසයක් යට කර දැමිනි.
ඊලඟට 

තවත්
තවත්!!!!
තවත්!!!!!!
මුක්කන් නාසයො සෑහෙන ප්‍රමාණයක් යට වෙන්නට ඇත.
දැන් ඔවුන් ඈතට වී බලා හිඳි..
රණ ගී හඩ වියැකී ගොස් කසු කුසු හඩ මතුවී එන්නට විය.

“කෝ ඉතින් දොරටුව“
මම පශ්චාත්තාප විමි.

ඉන්න!
ආගන්තුකයා මා අසලට පැමිණ උරහිස් තද කර අල්ලා ගත්තේය.

ඉඹින්න! ඉඹින්න!! ඉඹින්න!!!!
මොළයට  කොහෙන්දෝ  සංඥා එන්නට විය.

තදින් බදා ගනිමින් ඇස් පියාගනිමින් ඔහු මා සිප ගනිමින් සිටියි.

මේ මොන විකාරයක්ද?
මේ සත්තු ගොඩේ....
ඇරත් අපිව මැරෙන්න යන වෙලේ...
දෙතොල් ඇල වී ඇත...
ඉවතට ඇදීම අපහසුය.

මම මේ මොන කෙහෙල්මලක්ද කරන්නේ දන්නේ නැති මිනිහෙක් එක්ක
මට පිස්සුද

ක්‍රමක්‍රමයෙන් මට දැනෙන්නට වුයේ මගේ දෙපා කිති කැවෙන ලෙසකි.
දෙතොල් මුදවා නොගෙන හැකි තරම්ප හිස හැර වූ විට මට පෙනුනේ අප දෙදෙනාගේ දෙපා වලින් පටන් ගත් තුනී නිල් පාට මීදුමක් ක්‍රමයෙන් අප වෙලා ගන්නා  අයුරුය.

ටිකෙන් ටික මා පොලවෙන් උඩට යන බව දැනුනි...
මා පමනක් නොව ඔහුත්

මුක්කන් නාසයෝ විස්මිත රාවයක් නඟමින් කලබල කරන හඩ දැන් මට ඇසෙන්නේ ඈතින්ය.
අප දෙදෙනා සිවිලිම ලඟය...සිවිලිම තුලින් එන ආලෝකය අප ඒ දෙසට ඇද ගනී....
මම ඇස් පියාගතිමි
ඔහු  ගේ ග්‍රහණය  තවත්  දැඩිවනු දැනුනි.

මේ තමා කාල දොරටුව
ඔබ ගේ දූත ගමන සාර්ථකයි
යළිඳු සංඥා මාර්ගික පණිවිඩ කනට ඇසෙයි
දූත ගමන?
මොන????
හුස්ම ගන්නත් බැරුව මොන කාල දොරටුද?
මේ කිස් කෙරුවාව දැන් ඇති වගේ....
එක්වරම

මම දුටුවේ අධිකතර සුදු පැහැති කාමරයක මා සිටින බවකි.

ඒ වන විට ඔහුගේ දෙතොලින් මගේ දෙතොල් අතහැරී තිබිණි..

ඒජන්ට් කායිල්  ඒජන්ට් බ්‍රෙන්ඩා වෙල් ඩන්!!!!

මම වට පිට බලන අතර කාගේ දෝ කටහඩක් ඇසෙන්නට විය.

මොකා !!! බ්‍රෙන්ඩා!!!

කවුද ඒ?

මෙතෙක් වේලා මා සිප ගත් ඔහු මා දෙස බලා මඳ සිනා පාමින් සිටියේය.

 ඔයානේ...

ඔයාට මතක නැද්ද?

නෑ මේ මේ මට.... මත..ක නැ.....

ඉන්පසු මට සිහි නැති වුනා වන්ට පුළුවන. සිපගත් කොල්ලා ද සුදු පැහැති කාමරයද  කටහඩ ද අතුරුදහන්ව තිබිණි.

මා සිටියේ  එපාට්මන්ට් එකේ සුපුරුදු ඇඳ මතය.

They live happily ever after

ජෝර්ජ් එදා නාලා පිරිසිදු වෙලා බලන් හිටියා මර්ලින් එනකම්... මර්ලින් එනවා කියන්නේ එයා එක්ක තව කෙනෙක් එනවා කියන එක.. මහා කැලෑවක් මැද්දේ තිබුන මහා මාළිඟාවක තමා ජෝර්ජ් හිටියේ..

ටොක් ටොක් ටොක් 

ඒ මර්ලින් ගේ උපායශීලි තට්ටුකිරීම... 

ජෝර්ජ් මහා බයානක මූණක් හදාගෙන ඉස්සරහට ආවා.. අත පය බැඳපු ගෑණු ලමේකුත් මර්ලින් ගාව.. 

හදාගත්ත බයානක මූණ වැඩක් ණැ කියලා ජෝර්ජ් ට දැනුනේ ගෑනු ළමයා සිහි නැතුව හිටපු නිසා..

මෙන්න ... උඩ තට්ටුවට ගිහින් දානවා..

මේ පාර කොච්චර කල් යයිද?

ඒක කියන් බෑ ..
අපි බලමු

හ්ම්

ඒ ගමන්ම මර්ලින් අතුරුහන් වුනා..

කලින් පිළියෙල කරලා තිබ්බ කාමරේ ඇඳ උඩට ගෑනු ළමයව ගිහින් දාන එක විතරයි ජෝර්ජ් ට කරන්න තිබුනේ.. ඊට පස්සේ දොර වහලා යතුර අරන් බෙල්ලේ එල්ල ගත්තා..

ඇත්ත

ජෝර්ජ් කියන්නේ මකරෙක්... බයානක මකරෙක්.... ඇඟේ කොළ පාට කොරපොතු වලින් වැහුණු රතු පාට ඇස් තියෙන ගිනි පිඹින මකරෙක්..

එයා තමා මාළිඟාවේ සැම ගිනි අවශ්‍යතාවක් ම ඉටු කරන්නේ..

ජෝර්ජ් ගේ යාළුවා මර්ලින් මන්ත්‍රකාරයෙක්.. එයා කතන්දර වල අතර මං වුණු කුමාරිකාවන්ට තමා ගේ කුමාරයා හොයා ගන්න වගේම තමාගේ කුමාරයා ඇත්තටම ආදරෙයිද කියලා හොයා ගන්න නොමිලේම උදව් කලා.. 

මාළිඟාවේ නොපෙනෙන සේවක පිරිස මර්ලින් ගේ වැඩක්..
මොකද එච්චර විසාල මාළිඟාවක් නඩත්තු කරන්න ජෝර්ජ් ට තනියම බැරි නිසා..

මර්ලින් ගෙනත් දෙන කුමාරිකාව මාළිඟේ හිර කරලා හසුනක් යවනවා කුමාරයාට, ඔන්න ඇවිත් බේර ගන්න කියලා.. ඇත්තටම ආදරෙයි නම් පණ කඩාගෙන හැරෙන තැපෑලෙන් අස්වයා පිටේ නැඟලා කුමාරයා එනවා.. මහා අනර්ඝ කඩුවත් වන වන..
ඒ ඇවිත් මහා බයානක (ජෝර්ජ් ඒ වචනෙට ආසයි) මකරත් එක්ක සටන් කරලා කුමාරිව බේරගන්න ඕනි.. එතනින් ඒ දෙන්නගෙ කතාව ඉවරයි.. පස්සේ වෙන ප්‍රශ්ණ වලට මර්ලින් වත් ජෝර්ජ්වත් අත දාන්න යන්නේ නෑ..

දැන් මේ ගෙනාවේ 157 වෙනි කුමාරි...

උඩම කුමාරිගේ කාමරේ පැත්තෙන් ආපු සද්දෙට ජෝර්ජ් ලෑස්ති වුනා... කට ඇරගෙන සද්දෙ දාගෙන එළියට බැස්සා...
ගිරිය යටින් කැ ගහපු “කුමාරි“ මිරිවැඩි සඟලින් එකක් ගලවලා මකරට දමලා ගැහුවා..
ඊයා මුගේ කැත
හැටි විතරක්
පලයන් යන්න
අනේ මාව බේරගනියෝඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕ
මේ කටුස්සා මාව කන්න හදනෝ
කුමාරි ඉවක් බවක් නැතුව කෑ ගැහුවා..

කුමාරිගේ වචන අතර තිබුන නොගැලඵීම ගැන කල්පනා කර කර ජෝර්ජ් ආපහු ආවා.. මාළිඟාවක හැඳුනු කුමාරියක් කවමදාවත් ඔහොම බෙරිහන් දෙන්නේ නෑ..
පළවෙනි පාර මාව දැක්කම කලන්තෙ දාලා වැටෙනවා
අනේ මාව බේර ගන්න කියලා ඉකිගහගහ අඩනවා
කලින් 156 ඒ වගේ.. ඒත් මේ කෙල්ල එහෙම නැ නේ
මර්ලින්ට වැරදිලාද මන්දා?
ජෝර්ජ් කල්පනා කරන්න ගත්තා....